سفری به گوگ تپه تجسم عینی بهشت زمینی در منطقه میاندواب: دل کندن از روزمرگی ها و رفتن به سفر گاه وسوسه ای تمام نشدنی به جان آدم ها می اندازد . وسوسه ای که لحظه ای از ذهن بیرون نمی رود . خیلی ها با همین وسوسه کوله بار بسته و راهی جاده ها می شوند . همه چیز را به دل هایشان می سپارند و به سوی مقصدی رهسپار می شوند .در قسمت خروجی میاندواب به سمت جاده مهاباد یک جاده ی فرعی ما را از زیبایی های جاده جدا می کند . و وارد بهشتی دیگر از طبیعت می شویم و بعد از سیر طبیعت زیبای باغات منصور کندی و یقین علی تپه به مقصدمان نزدیک و نزدیک تر می شویم و این را می شود از استشمام هوای پاک که هر لحظه بیشتر به اعماق جانمان می رود، فهمید. مناظری که از کنارشان عبور می کنیم هر کدام تصویری را در خاطرمان ثبت می کنند و در آخر روستای زیبای و سر سبز گوگ تپه خالصه در قاب چشمانمان جای می گیرد . در فصل بهار و تابستان باد های بهاری بمانند حریر و پارچه ابریشمی, روح و روان و تن آدمی را نوازش می کنند.آوای پرندگانش روحت را نوازش و سایه درختانش فرح بخش خواهد بود.امروزه افراد زیادی ترجیح می دهند قاب خاطراتشان را پر از البوم عکسهای دسته جمعی خاطره انگیز در کنار خانواده بکنند. نگاهمان هر طرف که می چرخد بیشتر در سادگی و زیبایی فرو می رویم. گوگ تپه و آثار باستانی پیدا شده در نزدیکی آن شاید بیانگر قدمت و پیشنه نزدیک به بالای 1000 ساله آن است که در کنار سیمینه رود جا خوش کرده است اما هنوز هم می شود تازگی را در اینجا لمس کرد. خانه هایی که با معماریِ قدیمی و از کاهگل و سنگ و چوب ساخته شده اند رنگی از اصالت را به روستا ی گوگ تپه پاشیده اند. مزارع سر سبز, گندم زار
برچسب:
نویسنده: هلیا خوشنام